W ramach Tygodnia Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej, zwracam się do Państwa
z kilkoma wskazówkami, w jaki sposób wspierać dzieci i młodzież w sytuacji dotknięcia przemocą oraz jakie działania podejmować, żeby nie dopuszczać do aktów przemocy w szkole i poza nią.
Załączam również materiały przesłane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Proszę
o zapoznanie się w wolnej chwili. W razie pytań, pozostaję do dyspozycji.
mgr Katarzyna Zapała, Psycholog szkolny
Przemoc fizyczna, to celowe użycie siły fizycznej, której skutkiem jest lub może być szkoda fizyczna dla zdrowia, życia, rozwoju i godności dziecka. Formy tego rodzaju przemocy: bicie, kopanie, szarpanie, duszenie, gryzienie, parzenie, trucie oraz kary cielesne.
Przemoc psychiczna, to niekorzystne działania wobec dziecka, mogące spowodować negatywne skutki fizyczne, psychiczne, społeczne dla jego rozwoju. Przejawami tego rodzaju przemocy są wszelkie niefizyczne formy wrogości i odrzucenia, m.in. upokarzanie, oczernianie, straszenie, wyśmiewanie, dyskryminowanie, ograniczenie swobodnego poruszania się.
Sygnały, które mogą świadczyć o przemocy wobec dziecka:
- zmiana typowego sposobu funkcjonowania dziecka, tj. wycofanie, agresja, zobojętnienie, pobudzenie
- nieadekwatne do sytuacji emocje dziecka – silne pobudzenie, wycofanie, strach w określonych sytuacjach
- problemy ze snem, obniżony nastrój, silny lęk
- obniżony lub wzmożony apetyt
- moczenie (w tym nocne)
- ryzykowne zachowania (w tym autodestrukcyjne – myśli, próby samobójcze, samookaleczenia, sięganie po substancje psychoaktywne)
Działanie profilaktyczne
- kształtowanie poczucia własnej skuteczności i pozytywnego obrazu siebie (przez rozmowę , wspólnie spędzony czas, wspólne aktywności)
- wspieranie dzieci w nauce i wzmacnianie aspiracji, związanych z osiągnięciami szkolnymi
- rozmowy z dzieckiem, rozwiązywanie konfliktów
- ustalenie i egzekwowanie zasad, bez stosowania przemocy
- wspieranie dziecka w osiąganiu ważnych celów, w tym, związanych z nauką
- monitorowanie z kim oraz w jaki sposób dziecko spędza wolny czas
- wspieranie dzieci w rozwoju emocjonalnym (okazywanie uczuć, zaufania, troski)
- wspieranie praktyczne (pomoc w konkretnych sytuacjach życiowych, np. w nauce)
- udzielanie wskazówek/dostarczanie ważnych informacji
- udzielnie informacji zwrotnych na pytania dzieci (informacji, które pomagają lepiej rozumieć siebie, swoje uczucia, trudności)
- organizowanie czasu wolnego (zajęcia artystyczne, sportowe, wyprawy turystyczne, wolontariat, wspólna gra w gry planszowe, wieczory filmowe,
- zaangażowanie w obowiązki domowe
Dokumenty ministerstwa do pobrania: