Bo to mój dom z wiatrów i pól, z zapachu chleba i deszczu ról
z łez i modlitwy, z historii ran.
Z dumy, co rośnie, tak jak chleb, z ziaren, z krwi i z ran.
Nie zapomnę…
Z okazji 82. rocznicy pacyfikacji Wiśniowej i Lipnika odbył się wyjątkowy, pełen wzruszeń spektakl poświęcony pamięci mieszkańców Wiśniowej i Lipnika, którzy w czasie II wojny światowej – 18 września 1944 r., doświadczyli niewyobrażalnego cierpienia i stracili życie.
Spektakl, zagrany dwukrotnie – w piątek 18 września oraz w niedzielę 20 września 2026 r., stał się nie tylko artystycznym wspomnieniem tragicznych wydarzeń, ale przede wszystkim lekcją historii, patriotyzmu i szacunku dla tych, którzy zapłacili najwyższą cenę za wierność swojej Ojczyźnie. Poprzez słowo, muzykę i przejmujące sceny młodzi artyści przywołali pamięć ofiar oraz przypomnieli, jak ważne jest zachowanie prawdy o przeszłości. Spektakl powstał w oparciu o wiersz Jakuba Bajera „Straszliwa pacyfikacja Wiśniowej i Lipnika”. Spektakl reżyserowała mgr Marzena Tomera. Piękną oprawę muzyczną wraz z autorską pieśnią skomponowaną specjalnie na tę uroczystość, przygotowała mgr Małgorzata Bednarczyk. Za światła odpowiedzialny był pan Kacper Ścibor- pracownik GOKiS Wiśniowa. Wojenną ścieżkę dźwiękową opracował absolwent naszej szkoły pan Arkadiusz Tomera.
W tym spektaklu wzięło udział 73 uczniów naszej szkoły. Chętnie brali udział w sobotnich próbach. Podawali własne pomysły dotyczące występu. Ponadto gotowość i chęć udziału w spektaklu zgłosiło dwoje absolwentów Liwia Burkat i Dominik Calik oraz dwie nauczycielki – mgr Anna Czerwińska i mgr Teresa Olejarz. W roli Lektorów obsadzeni zostali Rodzice naszych uczniów – pani Anna Warmuz, pan Grzegorz Kaczmarczyk oraz pan Marcin Rokosz. Główną rolę obserwatora i komentatora tragicznych wrześniowych wydarzeń zagrał pan Piotr Burkat. Finałową pieśń pt. „Bo to mój dom” wykonała pani mgr Aleksandra Hamerska. Wspólny śpiew wszystkich aktorów stworzył wyjątkową atmosferę i w piękny sposób dopełnił uroczystość.
W organizację tego wydarzenia zaangażowało się wiele osób. Bez ich wsparcia wszystko byłoby trudniejsze! Dziękujemy za poświęcony czas, pracę i serce włożone w to wyjątkowe przedsięwzięcie.
Z całego serca – dziękujemy:
- Panu Damianowi Pazdurowi – dyrektorowi GOKiSu- za wszelką pomoc i pachnące siano do scenografii.
- Pani Halinie Hanuli za piękne brzózki do dekoracji hali.
- Pani Danucie Murzyn za zabytkowy tragac do przewozu siana.
- Panom Marcinowi Dominikowi i panu Stanisławowi Zającowi za budowanie elementów scenografii.
- Panu Pawłowi Ciślikowi za pracę na wysokościach.
- Pani Barbarze Polak, pani Małgorzacie Bednarczyk, pani Annie Czerwińskiej i chętnym uczniom za pomoc przy budowaniu scenografii.
- Uczniom – Marii Woźniczce i Jakubowi Majowi za wojenne rekwizyty.
- Rodzicom wszystkich uczniów biorących udział w spektaklu.
Bardzo dziękujemy wszystkim tym, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do pomocy!
Spektakl był wyrazem naszego szacunku dla pomordowanych i hołdem dla wszystkich, którzy w tamtych tragicznych czasach cierpieli za Polskę. Cześć ich pamięci!
Pamiętamy! Oddajemy hołd! Przekazujemy pamięć dalej.
Opracowanie: mgr Marzena Tomera